Innerlijke kwaliteit

Innerlijke kwaliteit

Ik ken weinig mensen die niet met groot genoegen kijken naar een vakman die aan het werk is. Of het nou een vioolbouwer, een automonteur of een meubelmaker is, hij is gedreven aan het werk en de vaardigheden druipen ervan af. Hier is innerlijke kwaliteit bezig; het verlangen het werk goed te doen uit liefde voor het werk. Niet om hoge ogen te gooien of bewondering te oogsten. Geen van buiten opgelegde waarden of normen, maar innerlijke waarden en normen vormen de drijfveer. De fundamentele behoefte om iets goed te doen.

Het lijkt of deze innerlijke kwaliteit de laatste twintig à dertig jaar zo goed als verdwenen is. Of deze plaats heeft gemaakt voor een ‘buitenkantkwaliteit’. Voor iets wat op het oog goed is, maar waarbij de passie van het vervaardigen en de drang om werkelijke kwaliteit te bieden ontbreken. Het lijkt meer om efficiency en rendement te gaan, met bijbehorende effecten als massaproductie, goedkope onderdelen, het meest trendy design en de meest opvallende reclamecampagne. Ik vind dat jammer, omdat ik geloof dat we iets essentieels kwijtraken.

 

Ik denk dat het vakmanschap

uit de foodsector is verdwenen’ 

 

Vakmanschap heeft te maken met ‘roeping’. Iets dat wezenlijk anders is dan een job of een carrière. Roeping heeft voor ons een meer religieuze betekenis, maar het krijgt een andere dimensie als je het woord beroep erin herkent. Vakmanschap gaat over bedreven iets doen, over ‘pure’ drijfveren. Het heeft voor mij altijd iets van een ‘kalme besluitvaardigheid’. Het juiste tempo, het juiste ritme. Met een scheut onverstoorbaarheid. En een flinke schep overgave. Je geeft erom.

Ik denk dat het vakmanschap een beetje uit de foodsector is verdwenen. De opeenstapeling van voedselschandalen en het toenemende wantrouwen ten opzichte van onze industrie is hier kenmerkend voor. Te vaak en te lang is het gegaan om omzet, effiency en laagste prijs. Met een eindresultaat dat het voor het oog wel goed is, maar waarbij je, als je wat verder kijkt, dingen tegenkomt die niet helemaal kloppen en niet altijd in het belang van de consument zijn.

 

‘De foodsector is het meest gediend

met het herbronnen van vakmanschap’ 

 

Ik denk dan ook dat naast nieuwe kennis en technologieën de foodsector het meest gediend is met het ‘herbronnen’ van vakmanschap, en de drive, de passie en de bevlogenheid om de consument goede spullen voor te zetten. Producten die passen in een gezond en lekker eetpatroon, waar goed over is nagedacht en die met zorg zijn gemaakt. Zo’n voedingslandschap zie ik over vijf of tien jaar ontstaan. En het allereerste begin daarvan is dat wij, de foodsector, eerst onszelf serieus nemen en de betekenis die we voor mensen hebben. We verwijten de consument dat hij niet in voedsel en voeding geïnteresseerd is. Maar zijn we dat zelf wel?

Jan Peter van Doorn

Reacties

  • Olaf 14 maart 2013 14:20

    Beste Jan Peter,
    Helder verhaal, maar zeker niet alleen voor de foodsector. Lees “Identiteit” van Paul Verhaege en je krijgt een werkelijk doorwrochte cultuurkritiek van deze tijd. In feite zegt hij hetzelfde, maar dan wel erg goed onderbouwd. De conclusie is ook hetzelfde, wil je een cultuur- c.q. een paradigmaverandering bewerkstelligen? Begin bij jezelf, wij zijn het zelf die deze neo liberale meritocratische cultuur geloven en in stand houden :(

  • Jan Peter van Doorn 15 maart 2013 15:46

    Hoi Olaf,
    Nee geldt voor sectoren, maar die van food het mijn bijzondere aandacht. Tijdje geleden het boek van Paul Verhaege gelezen. Maar de inspiratie van dit stukje is alweer van een hele tijd geleden: The craftsmen van Richard Sennett (2008).
    Binnenkort weer eens koffie?

Reageer

Login om te reageren

Ik heb nog geen gebruikersnaam en wachtwoord





Robuuste marktposities

Column

JAN PETER VAN DOORN

De marketing voorbij

De marketing voorbij Er is een groeiende twijfel over de vraag of onze huidige economische systemen nog wel goed functioneren. Dat geldt nog steeds voor de bankensector, die ondanks alle malaise hetzelfde is gebleven. Eveneens geldt dat voor de zorgsector, die onbetaalbaar is geworden en waarin de rol van de grote roerganger, de farmaceutische industrie, steeds meer ter discussie staat. En natuurlijk gaat het ook op voor onze eigen agrofoodsector.  [ Lees meer ]

Laatste reacties

  • Hoi Theo, ik begrijp echt wel wat je bedoelt en ik snap dat partijen...
    Jan Peter van Doorn - 28 februari 2014 11:39
  • He Jan-Peter, ik zie nu pas deze column (bij toeval), en het lijkt...
    Theo - 28 februari 2014 11:22
  • Wat in Nederland als sinds de jaren 80 ontbreekt is voedingsonderwijs....
    wilmaculinair - 19 februari 2014 13:18
  • Dat de interesse in gezonde voeding toeneemt is duidelijk merkbaar....
    b-berry - 24 oktober 2013 17:02
  • Hoi Olaf,
    Nee geldt voor sectoren, maar die van food het mijn...
    Jan Peter van Doorn - 15 maart 2013 15:46
  • Beste Jan Peter,
    Helder verhaal, maar zeker niet alleen voor de...
    Olaf - 14 maart 2013 14:20
  • Paul,
    Dank voor je reactie. Ik deel je mening dat Topsectoren beleid...
    Edwin Palsma - 07 februari 2013 11:50
  • Een goede analyse van de controverse die nu bestaat: het MKB zou de...
    Paul Visschedijk - 04 februari 2013 12:53
TrendboxBanner 2 TOP