De marketing voorbij

De marketing voorbij

Er is een groeiende twijfel over de vraag of onze huidige economische systemen nog wel goed functioneren. Dat geldt nog steeds voor de bankensector, die ondanks alle malaise hetzelfde is gebleven. Eveneens geldt dat voor de zorgsector, die onbetaalbaar is geworden en waarin de rol van de grote roerganger, de farmaceutische industrie, steeds meer ter discussie staat. En natuurlijk gaat het ook op voor onze eigen agrofoodsector. 

Ook in onze eigen agrofoodsector zijn de twijfels groot. De keten is uit balans, de intensieve productie leidt tot onvermijdelijke aanslagen op het milieu en tot dierenleed. De eetstijl is beroerd. Om een paar dingen te noemen. Het lijkt een teken der tijd dat de systemen, bijna op hetzelfde moment, lijken uitgewerkt. En dat zonder dat we weten welke nieuwe systemen er voor in de plaats moeten komen. We noemen dat ook wel een crisis, to put it mildly.

 

‘Al die technieken zijn nodig

om de consument

uit zijn stoel te krijgen’

 

Deze column gaat over marketing, want daar zijn we specialisten in. En helaas moeten we constateren dat ook de marketing in de shit zit. We hebben dat een tijd lang onzichtbaar kunnen houden. Nieuwe, zeer geraffineerde nieuwe technieken, vooral door de intrede van online marketing, maken het mogelijk de doelgroep zeer specifiek te benaderen – met het juiste aanbod, voor de juiste behoefte, op het juiste moment. Al die geraffineerde technieken, waar al zo’n dertig jaar naar gezocht is, zijn nodig om de steeds minder betrokken, onverschillige, wantrouwende, verdoofde consument uit zijn of haar stoel te krijgen. Maar al die ‘mooie’ nieuwe technieken ten spijt, ze zijn niet in staat Unilever meer margarine te laten verkopen of V&D meer klanten te laten trekken. Zelfs niet als er voor marketing steeds meer geld wordt uitgetrokken.

 

‘We gaan er mee door, omdat

we geen andere oplossing hebben’

 

Marketing is nog steeds eenrichtingverkeer. We willen tussen de ogen en onder de huid. En als dat niet lukt, doen we het nog een keer. En nog een keer. En nog een keer. En zo zie ik tot vervelens toe dezelfde commercial tienmaal op een avond langskomen. Of er wordt met veel geweld een nieuw product aangeboden, dat nauwelijks verschilt van het oude. Of ik moet Nationale Nederlanden dankbaar zijn dat ik naar Oranje mag kijken. Laat staan al die boodschappen die me vertellen dat ik met merk X wél gewenst, interessant, mooi, gezellig, sportief en jong word. Waarom gaan we er mee door, als we weten dat het nauwelijks meer werkt? Omdat we geen andere oplossing hebben. En die komt ook niet als we niet stoppen met het oude systeem. Maar dat durven we niet, de belangen zijn te groot. Het antwoord is dus niet meer, meer, meer marketing.

Maar wat is het antwoord dan wel? Dat het niets anders wordt dan een zoektocht, met vallen en opstaan. Een zoektocht van oud naar nieuw. Van forceren naar laten ontstaan. Van angst naar harmonie. Van korte termijn naar langere termijn. Van een vernietigende keuze naar een duurzame keuze. Van energieslurpend naar energiegevend. Van conflict naar gezamenlijkheid. Van stress naar rust. Van eigen belang naar genegenheid.

Te soft? Dan niet!

Wij marketeers moeten ons achter de oren krabben. Bij The Food Agency zijn we dat ook aan het doen. Meepraten? vandoorn@thefoodagency.nl.

Jan Peter van Doorn

Reacties

Reageer

Login om te reageren

Ik heb nog geen gebruikersnaam en wachtwoord





Robuuste marktposities

Column

JAN PETER VAN DOORN

De laagste prijs

De laagste prijs Het was natuurlijk van alle tijden, aanbieders van producten en diensten die zich positioneerden op de laagste prijs. Ook van ver voor de economische crisis. Veelal mogelijk gemaakt door technologie, grootschaligheid of diepe zakken. Vroeger spraken we nog van value for money, waar voor je geld. Maar waar of waarde is niet meer relevant. Het gaat om het nieuwe goedkoop. Van nog maar een handjevol producten zien we de waarde, de neck tie producten. Producten waarmee je je kan onderscheiden, producten die je een imago geven. Steeds minder zijn het er, want we komen er ook achter dat het steeds minder werkt. Daarbij: waarde went. En daarmee, zoals Lucebert zo mooi wist… [ Lees meer ]

Laatste reacties

  • Hoi Theo, ik begrijp echt wel wat je bedoelt en ik snap dat partijen...
    Jan Peter van Doorn - 28 februari 2014 11:39
  • He Jan-Peter, ik zie nu pas deze column (bij toeval), en het lijkt...
    Theo - 28 februari 2014 11:22
  • Wat in Nederland als sinds de jaren 80 ontbreekt is voedingsonderwijs....
    wilmaculinair - 19 februari 2014 13:18
  • Dat de interesse in gezonde voeding toeneemt is duidelijk merkbaar....
    b-berry - 24 oktober 2013 17:02
  • Hoi Olaf,
    Nee geldt voor sectoren, maar die van food het mijn...
    Jan Peter van Doorn - 15 maart 2013 15:46
  • Beste Jan Peter,
    Helder verhaal, maar zeker niet alleen voor de...
    Olaf - 14 maart 2013 14:20
  • Paul,
    Dank voor je reactie. Ik deel je mening dat Topsectoren beleid...
    Edwin Palsma - 07 februari 2013 11:50
  • Een goede analyse van de controverse die nu bestaat: het MKB zou de...
    Paul Visschedijk - 04 februari 2013 12:53
TrendboxBanner 2 TOP